Мин - мосолман

Динем - Ислам,

Дин - йәннәт,

Пәйғәмбәрем -

Мөхәммәт.

Изге китап

Ҡөръәнем -

Аллаһ биргән

Йәм-йәнем.

Йома етһә,

Барыбыҙ

Ғибәҙәткә

Барабыҙ.

Манарала

Һилал - ай,

Яңы ғына

Тыуған ай;

Йондоҙо бар

Янында.

Ислам дине -

Ҡанымда!

Бисмиллаһ

Ҡөҙрәтле һүҙ - бисмиллаһ,

Һәр ғәмәлгә баш була.

Изге уйҙан башҡарһаң

Хатта таштан аш була.

Бисмиллаһ, тип көн башла,

Йоҡоңа әйт «бисмиллаһ»,

Һәр таң телә: «Бисмиллаһ,

Беҙгә иман бир, Аллаһ,

Беҙгә бәхет бир, Аллаһ!»

Ҡунаҡ килгән

Аяҙ көндә, йәйге көндә

Буран сыҡҡанмы әллә,

Өй алдындағы имәнде

Йыға һуҡҡанмы әллә?

Шатыр-шотор килә ишек,

Дейеү микән, ен микән,

Ишек емереп килеүсе

Ниндәй ауаз-өн икән?

Буран түгел, дейеү түгел,

Яуап бик ябай ғына –

Ипләп ишек шаҡый белмәҫ

Ул малай - Ямай ғына.

Берҙәм ғаилә

Гөрләп тора өйөбөҙ,

Беҙ күмәкбеҙ, татыубыҙ,

Атай, әсәй, олатай,

Дүрт малай ҙа алты ҡыҙ.

Аҙбар тулы мал-тыуар,

Баҡса тулы йәшелсә,

Ялҡауланып тормайбыҙ,

Һәр кем эш белеп үҫә.

Хәрәкәттә- бәрәкәт,

Емешһеҙ ҡалмай хеҙмәт,

Эшләһәң, Аллаһ бирә,

Табын тулы һый-ниғмәт.

- Күршеләргә хөрмәтле,

Кешеләргә хөрмәтле,

Булығыҙ, - ти, - олатай, -

Беҙ - Мөхәммәт өммәте!

Һаумы, көн!

Иртә торғас, сәләм бирәм:

- Һаумы, ҡояш, һаумы, көн,

Һаумы, атай, әсәй бәғерем,

Таңғаса һағынып бөттөм.

Һаумыһығыҙ, һеңлеләрем,

Һаумыһығыҙ, энеләр! -

Улар ҙа мине юҡһынған:

- Һаумы, ағай, - тинеләр.

Имен килгән һәр иртәгә

Күмәкләп һөйөнәбеҙ,

Бөхтәләп элгән кейемде

Һөйөнөп кейенәбеҙ.

Бөтөнөбөҙ - бер ғаилә,

Бөтөнөбөҙ - бер бөтөн,

Беҙгә бәхет-шатлыҡ килтер,

Һаумы, ҡояш, һаумы, көн!

Мәк орлоғо

Мәк орлоғо, мәк орлоғо,

Бәләкәс кенә орлоҡ,

Энә күҙәүенән үтә,

Бына ул ниндәй ҙурлыҡ!

Ә яҙын түтәлгә сәсһәң,

Үҫә лә китә бит ул,

Буйы менән хатта мине

Ҡыуа ла етә бит ул.

Нисек шул бәләкәс орлоҡ

Д-дәү булып үҫә икән,

Уға нисек, ағас түгел,

Мәк булыу күсә икән?!

Борос һауытындай башы

Тыңҡыслап орлоҡ тулы,

Берәүһен ҡойоп алғайным,

Өймәкәй булды ҡулым.

Бер емештән күпме емеш,

Түтәл тулы гөл-сәскә,

Мөғжизә кеүек ҡарайым

Баҡсамда үҫкән мәккә.

Энә күҙәүендәй орлоҡ,

Ә сере ниндәй оло.

Мәк тә Хоҙайға буйһона,

Ул да бит Аллаһ ҡоло.

Оят

Дуҫыма бүләк иткәндәр

Үҙ йөрөшлө машина.

- Әйҙә, бергә уйнайыҡ, -тип,

Килеп сыҡты ҡаршыма.

Ихатаны дыу килтереп

Көнө буйы уйнаныҡ.

Уйнай-уйнай туйҙым үҙем,

Күҙем генә туйманы.

Кире килеп, машинаны

Һорамай ғына алдым,

Тик уйнап та өлгөрмәнем,

Оло хурлыҡҡа ҡалдым.

Күреп ҡалды һеңлекәштәр,

Ғәжәп итте олатай:

- Балам, - тине, - һиндәйҙәрҙе

Кеше бит «бур» тип атай.

Затыбыҙҙа бур юҡ ине,

Оят бит, балам, оят!

Мин ҡыҙарып баҫып торам,

Ҡолаҡ янғанын тоям,

Ояттан күҙ йәш ҡоям.

Ә бит уйнарға алғайным,

Урларға уйламаным.

Иллә мәгәр тәртип боҙҙом,

Боҙолдо шул иманым.

Хәҙер нисек күренермен

Йән дуҫымдың күҙенә?!

Машинаһын бирҙем,өҫтәп

Бүләк бирҙем үҙенә:

Иң яратҡан,

Иң яратҡан

Уйынсыҡты -

Олатайым

Шулай ҡушты.

Ҡаһарман яугир

Салауат көйләһә,

Былыбылдар тын ҡалған,

Салауат һөйләһә,

Сәсәндәр таң ҡалған.

Салауат уҡ атһа,

Ҡаялар онталған,

Салауат яу тотһа,

Дошмандан он ҡалған.

Салауат батырҙан

Алабыҙ дәрт-дарман,

Беҙ һиңә оҡшарбыҙ,

Салауат ҡаһарман!

Сәхәр

Өләсәйем сәхәр эсә,

Мин дә бергә уянам,

Бигерәк тәмле сәхәр сәйе,

Уянғанға ҡыуанам.

Баллы сәксәк, татлы йөҙөм,

Ҡара емеш, күрәгә...

Сәхәр тәме үҙе башҡа -

Кемгә әле эләгә!

Өләсәйем менән бергә

Мин дә тотам ураҙа:

- Афарин, - тиҙәр ололар, -

Күңелең булыр таҙа.

Тик кискә тиклем түҙмәнем,

Ашаным да ҡуйҙым шул,

Шым ғына өҫтәл аҫтында

Икмәк ашап туйҙым шул.

- Беҙ күрмәһәк, Алла күрә, -

Тине, белгәс, өләсәй, -

Мөслим бала ололарҙы

Алдамай ғына йәшәй.

Шулай ҙа һин афаринһың,

Ашаның төшлөк үткәс,

Әле һиңә биш кенә бит,

Түҙерһең бер аҙ үҫкәс!

Исем

Исем туйы бөгөн беҙҙә,

Исем ҡушыу - байрам ул.

Исем һайлауҙары бер ҙә

Еңел түгел, хайран ул.

Ниндәй генә исемдәрҙе

Һайламаныҡ һеңлемә -

Ул Эльвира, ул Анжела,

Карина һәм Элина.

Был исемдәр матур, әммә

Мосолман бит әле беҙ,

Ят исемдәр ҡушып бөтһәк

Мөшкөл булыр хәлебеҙ.

Беҙ Мөхәммәт өммәтенән -

Исемдәрҙән күренһен,

Исем менән һеңлебеҙгә

Бәхет нуры үрелһен.

Нурҙың Нуры - Аллаһыбыҙ,

Насип ит нурлы исем

Һеңлебеҙгә - гөлөбөҙгә!

Исемдә, тиҙәр, есем.

Ниһайәт, таптыҡ исемде,

Туйға рәхим итегеҙ,

Нурияҡай һеңлебеҙгә

Бәхет теләп китегеҙ.

Йәш хужа

Олатайҙың һөртөп ҡуйҙым

Ҡатаһын,

Белеп торам кистән һуңлап

Ҡайтаһын.

Йома намаҙына тиеп

Киткәйне,

Сыҡҡан саҡта маңлайымдан

Үпкәйне:

- И инсафлы, мөхәббәтле

Бала һин,

Иң өлкән ир булып өйҙә

Ҡалаһың,

Мин ҡайтҡанса тәртип һинең

Өҫтә, - тип, -

Бар ҡылғаның булһын яҡшы

Төҫтә, - тип,

Миңә бурыс һалып китте

Олатам,

Донъя көтә беләм инде,

Былайтам:

Һеңлеләргә -

Иҙән йыуыу,

Ҡустыларға -

Быҙау ҡыуыу,

Ә үҙем ярам утын,

Утын бит - өйҙөң ҡото.

Аманат

Иртән һис уянғы килмәй,

Барғы килмәй дәрескә,

Ниңә инде дәрестәрҙе

Ҡуймайҙар икән кискә?!

Төшкә хәтлем йоҡлар инем,

Уйнап та туйыр инем,

Министр булһам, дәресте

Ун минут ҡуйыр инем.

Ышанып ҡуймағыҙ бер үк –

Шаярттым ғына лаһа,

Яҡшы уҡыйым мәктәптә,

“Дүртле” лә “бишле” алам.

Иртән һис уянғы килмәй,

Торғо килмәй инде ул,

Әммә уҡып, белем алыу

Тик берҙән-бер тоғро юл.

Пәйғәмбәребеҙ әйткән бит:

Наҙан – беҙгә ят, тигән,

Ҡытайға барып булһа ла

Белем алып ҡайт, тигән.

Уның ошо васыяты

Һәммәбеҙгә аманат.

Уҡыйым, ҡыла алмайым

Аманатҡа хыянат.

Яңғыҙ түгелмен

Атай эшкә киткән саҡта,

Тәртип боҙма, улым, ти,

Беҙ теймәҫкә ҡушҡандарға

Үрелмәһен ҡулың, ти.

Хәстәре күп әсәйҙең дә,

Ҡалдырып китә яңғыҙ.

Бер үҙем дә донъя көтәм,

Түгелмен дә мин аңһыҙ.

Яңғыҙым да яңғыҙ түгел,

Беләм, янымда - Аллаһ,

Ҡылғанды түгел, уйымды

Ул бит иҫәпкә ала.

Беләм ярҙам итерен дә,

Ҡурҡмайым ҡурҡмаҫ ерҙә,

Ялт итеп көтәм донъяны,

Тәртип боҙмайым бер ҙә.

Атай, әсәй өйҙә түгел,

Беләм, янымда - Аллам.

Тыйылғандан тыйылмаҫҡа

Мин Алланан оялам.

Намаҙ

Өләсәйем хәбәр һөйләй –

Ғәжәпләнерлек уға:

Тәнде таҙартҡан ише, ти,

Йән дә мохтаж йыуыуға.

Битте саям, ҡулды саям,

Йыуынам мин иренмәй,

Йәнде нисек йыумаҡ кәрәк -

Ул бит күҙгә күренмәй?!

Кет-кет көлөп, өләсәйем

Миңә былай аңлата:

Намаҙ йәнде сафландыра,

Йәнде-тәнде таҙарта.

Иң шәбе - мин

Апайым иҙәнде йыуа,

Әсәйем аш бешерә,

Атайым балаҫты ҡаға,

Һеңлем һүрәт төшөрә.

Өләсәйем бәйләм бәйләй,

Бысаҡ игәй олатам,

Иң ҙур эште мин башҡарам –

Тотош күҙәтеп ятам.

Апайым иҙәнде йыуа –

Мөйөш ҡала йыуылмай,

Тәнҡит утында көйҙөрәм –

Тәнҡитләү бит тыйылмай.

Әсәйем бешергән ашты

Ашамайым, бик майлы.

Атайым балаҫты төрөп

Йөрөтә белмәй яйлы.

Һеңлем төшөргән һүрәттә

Тауыҡ тиһәм, эт икән,

Етмәһә, оҙаҡ ҡылана,

Кискә тиклем көт икән.

Өләсәй бәйләгән башай

Миңә түгел, һеңлемә,

Кемде нығыраҡ ярата –

Ана шунан беленә.

Олатайым бысаҡ игәй,

Үҙе күрмәй, йә инде,

Былай ҙа тупаҡ бысаҡты

Үтмәҫләп бөтә инде.

Бер мин генә шәп был өйҙә,

Миндә генә юҡ хата.

Хата ебәрмәһендәр тип

Шуға күҙәтеп ятам.

Мин хаҡлымы? Кем хаҡлы?

Ололарға ярҙам ит тип

Өйрәтәләр мәктәптә,

Ҡарт-ҡороға ярҙам ит, тип

Әсәйем дә гел әйтә.

Бөгөн, мәйтәм, әбейҙәргә

Ярҙам итәйем әле,

Бер-икеһенең сумкаһын

Тотоп илтәйем әле.

Көтөп торам сатҡа баҫып,

Күренмәйсе инәйҙәр,

Һирәк-мирәк күренһә лә

Ярҙам итсе, тимәйҙәр.

Берәүһенең муҡсайына

Барып ҡына тотондо-о-ом:

Милиция саҡыртты бит –

Саҡ аңлатып ҡотолдом.

Ҡысҡырмай ғына һөйләш, тип

Тыялар мине өйҙә,

Бик ҡоторһаң, ана, тиҙәр,

Ҡайыш элеүле сөйҙә.

Таҡта янына сыҡтыммы,

Бөтә лә ҡуя тауыш,

Кәрәкмәй бында киҫәтеү,

Кәрәкмәй бында ҡайыш.

Ниңә өндәшмәйһең, - тиеп

Аптырай уҡытыусым

… Беләһегеҙме, нимә

Иң-иң-иң ҡурҡытыусы?

Тәнәфестә лә минән шәп

Ҡысҡырыусы юҡ таһа.

Мине телһеҙ ҡалдырырға

Сығыу етә уртаға.

Мәрйәм инә күҙ йәше

Ғәжәп исемле бер гөл бар-

“Мәрйәм инә күҙ йәше”.

Ҡыҙыл яҡуттай – сәскәһе,

Япрағы – ҡара йәшел.

Мәрйәм түккән ҡанлы йәштәр,

Юғалтҡас Ғайса улын,

Ҡитғалар, ваҡыттар аша

Күскән, ти, гөлдәр булып.

Еңел булмаған Рәсүлгә,

Әсәгә еңелме ни,

Бала яраһын меңләтә

Кисерә түгелме ни?!

Инде күпме һыҡтаһа ла

Бәндә Рәсүл хаҡында,

Мәрйәм инә күҙ йәшенең

Торалмаҫ тамсыһына.

Бөйөк Ғайса Рәсүлуллаһ –

Бөйөк Мәрйәм балаһы,

Һеҙ икәүҙең исемдәре

Ҡиәмәткәсә ҡалаһы.

Гөл емешен тәсбих иттем,

Тартырмын әйтеп зекер.

Рәсүлдәрҙе онотмайбыҙ,

Әлхәмдиллаһи шөкөр.